![]() |
|
|
mánudagur, janúar 30
Boltinn farinn að rúlla Þá er karfan loxins farin að rúlla eitthvað af ráði hjá okkur peyjunum eftir jóla svallið. Alveg ótrúlegt hvað maður finnur mikinn mun á sér núna og í síðustu tímunum fyrir jól. Vonandi bara að maður verði fljótur að ná þessu aftur upp. En allavega, þá er búið að setja smá meiri metnað og meting í þetta núna. Búnir að skipta upp í lið, og spilum þannig og keppum upp á bjór. Átti fyrst að vera hverjir myndu vinna flesta leiki yfir mánaðr tímabil. En ákveðið var áðan að stytta það niður í hálfan mánuð. Sem er svo sem ágætt. Byrjaði ekki alltof vel hjá mínu liði, töpuðum 2 af þremur leikjum, eftir að hafa verið með nokkuð góða forystu framan af í báðum. Kippum þessu bara í liðinn næst. En allavega, þá henti Boggi upp síðu fyrir þetta, svo við getum fylgst með hverjir komast og tilkynnt forföll og þess háttar. Nokkuð sniðugt framtak það. Síðan er hérna, og í linka listanum hérna til hægri.
laugardagur, janúar 28
Lag Kominn tími á nýtt blogg finnst ykkur ekki. Hef samt bara ekki hugmynd um hvað ég eigi að segja. Er voðalega andlaus eitthvað þessa dagana. Svo ég er að spá í að reyna að sleppa bara frekar ódýrt út úr þessu núna, og skella inn nýju lagi. Að þessu sinni er það afar viðeigandi lag. Lag sem ég hef undanfarið fengið eitthvert æði fyrir þegar ég er þunnur. Er einmitt búinn að hlusta nokkrum sinnum á það í dag. En það er enginn annar en látni snillingurinn John Lennon sem á lagið að þessu sinni. Smellið hér og hlustið og njótið.
mánudagur, janúar 23
Ævintýri Fór í bíó í gær, á Chronicles of Narnia. Kom mér skemmtilega á óvart. Bjóst ekki við miklu, hélt að það væri bara verið að mjólka þennan ævintýramarkað enn frekar. En samt merkilega metnaðrfull mynd, og ágætis afþreying. Samt ekki besta ævintýramyndin sem ég horfði á um helgina. Eða jú kannski um helgina, en á miðvikudaginn enduðum við heima hjá Viggó. Bíddu, kannski rétt að ég byrji á byrjuninni á þessari sögu.Svo eru mál með vexti að Hafsteinn Daníel (aka. Haffi Dan) kom á miðvikudaginn frá Ungverjalandi þar sem hann hefur dvalist frá því í haust við stúderingu á læknisfræði. Af því tilefni hóaði systir hans saman nokkrum af hans vinum til að taka almennilega ámóti kappanum. Auðvitað gátu ekki þetta margir rakir menn komið saman á svona gleðilegri stund án þess að það væri bjór á svæðinu. Þegar kominn var tími á að halda heim og kveðja Haffa og fjölskyldu, fannst mér, Sindra Frey og Daða kjörið að kíkja til Viggó þar sem hann ætti smá viskýlögg. Við Viggó höfðum einhvertíman fattað að við ættum það sameiginlega að hafa haldið mikið upp á myndina The Princess Bride sem krakkar. En hann býr einmitt svo vel að eiga hana á tölvunni hjá sér. Ég horfði þá á hana þarna, og hafa mikið gaman af. Merkilegt hvað ég mundi mikið eftir henni. Hef greinilega horft full oft á hana á sínum tíma. Hún er örugglega enn þá til einhverstaða á vídeóspólu heima hjá mömmu og pabba. En sennilega orðin vel slitin.
miðvikudagur, janúar 18
Enn af körfu og lagið Ekki var nú mætingin í körfuna í morgun góð. Enn mættum við bara þrír. Þó ekki nákvæmlega sömu þrír og á mánudaginn, en samt bara þrír. Svo við vorum bara í asna allan tímann í rólegheitum. Passaði mig að halda aftur af mér svo ég niðurlægði ekki hina. Þeir trúa því örugglega að ég hafi alltaf tapað bara vegna þess að ég væri lélegur. Voðalega eru þeir vitlausir. En nóg af því. Held það sé alveg kominn tími á að ég setji nýtt lag hérna inn. Held líka að það sé kominn tími á að það komi lag með Bob Dylan. Svo lagið að þessu sinni er hið einkar skemmtilega og "upbeat" I Want you með Bob Dylan. Njótið vel.
þriðjudagur, janúar 17
Karfa og ófærð Varð fyrir frekar miklum vonbrigðum í gær. Ætluðum að hafa fyrsta körfuboltann hjá KÉSHÁM (karlaklúbburinn ég sá hana í horninu á Mánabar) eða notalegu bumbubolta akademíunni (NBA) eins og ég vil kalla það. En því miður mættum við ekki nema 3 í gær, svo það varð frekar lítið úr þessu hjá okkur í þetta skiptið. Vonandi að það verði betri mæting á morgun bara. Gæti verið að færðin hafi sett strik í reikninginn í gær. En eins og öllum ætti að vera ljóst er sudda færð hérna í höfuðborginni um þessar mundir. Allavega var það frétt nr. 2 á Bylgjunni (eða NFS) núna í hádeginu að þúsundir manna hefðu mætt of seint í vinnu á höfuðborgarsvæðinu í morgun vegna ófærðar (ætli það sé gúrkutíð). Það mætti halda að það snjóaði nær aldrei hérna í Reykjavíkinni.
föstudagur, janúar 13
Jólin burt könnuninn inn Það var kominn tími á að henda út jólaskrautinu. Svo ég gerði það. En þá vantaði eitthvað í staðinn. Svo ég setti af stað nýja skoðanakönnun. Endilega takið þátt og svalið forvitni minni.
miðvikudagur, janúar 11
DV Það kom þá að því sem var því miður alltof augljóst að einhvertíman kæmi til. DV hefur átt sök á því að maður svifti sig lífi. Heyrði viðtal við Jónas Kristjánsson í fréttunum áðan, þar sem hann reyndi virkilega að bera það af sér að þessi rusl-blaða ritstjórnarstefna þeirra ætti sök á því að maðurinn stytti sér aldur. Skil það að vissu leiti að hann vilji reyna að friða samvisku sína af þessu, ansi mikið að hafa dauða manns og sorg fjölskyldu hans og vina á herðum sínum. En ég hef þó ekki trú á að einu sinni þeir hjá DV séu svo samviskulausir að geta stungið hausnum svo djúpt í sandinn að þeir geti sannfært sjálfa sig um að þeir eigi ekki þátt í þessu.Jónas reyndi virkilega að halda því fram að þeir væru ekki að dæma manninn sekan með umfjöllun sinni. En hversu margir haldið þið virkilega að leggi ofuráherslu á orðið "sagður" í fyrisögninni "Einhentur kennari sagður nauðga piltum" við hlið myndar af manninum sem þekur megnið af forsíðu blaðsins. Sem birt er í öllum Bónusverslunum landsins, og oft á nærri mannhæðar háum spjöldum. En því miður, þó svo að þetta sé vonandi versta dæmið, þá er þetta ekki eina dæmið um það þegar þessi rusl-blaða ristjórnarstefna þeirra á DV hefur farið langt út fyrir öll velsæmismörk. Mér ofbýður svona blaðamennska og hefur gert allt frá því að þessir menn tóku við stjórn blaðsins. Því skrifaði ég á undirskriftalista á deiglan.com þar sem skorað er blaðamenn, ritstjórn og eigengdur DV að endurskoða ritstjórnarstefnu sína. Og bendi ég ykkur sem eruð sama sinnis og ég á að smella á myndina hér fyrir ofan, og gera slíkt hið sama.
þriðjudagur, janúar 10
Kominn í kitruna Þá er maður aftur kominn í Reykjavíkina. Reyndar svolítið síðan. Kom með seinniferðinni á sunnudaginn í sudda veðri. Fann reyndar afskaplega lítið fyrir því í skipinu. Leiddist það bara að vera einn að þvælast í troðfullu skipinu. Sem sagt ekki samferða neinum sem ég þekkti. Hefði svo sem getað verið að einhver sem ég þekkti hefði verið þarna um borð. Tók afskaplega lítið eftir því hvað væri að gerast í kringum mig. Sat allan tíman með nefið ofan í Mogganum. Fannst það hálf skrítið að koma aftur til Reykjavíkur, þótt stoppið í Eyjum hafi nú ekki verið lengra en tæpar þrjár vikur. En maður var dottin í gömlu rútínuna, kominn í vinnu inn í Lyftu, og leið orðið eins og ég hefði aldrei farið neitt. En þessi undarlega tilfinning hvarf um leið og ég steig hérna inn í kitruna mína á Stúdentagörðunum. Mér líður afskaplega vel hérna. Skil ekki þetta eymdarvæl sem hefur verið í nokkrum minna félaga yfir að búa hérna í borginni. Ekki það, að mér líður betur heima í Eyjum (þó ég sé nú eiginlega kominn með leið á að búa hjá mömmu og pabba) en það er langt frá því að mér líki eitthvað illa hér í Reykjavík. Nú eru nokkrir búnir að gera alvöru úr vælinu, og er flúnir aftur á Eyjuna björtu í suðri. Því verðum við nokkuð færri félagarnir hér í Reykjavík eftir áramót en fyrir. Maður kemur sennilega til með að sakna þeirra mest um helgar þó, það er nefnilega mun skemmtilegra að fá sér í glas með Vestmannaeyingum en öðrum. Annars er það ekkert svo skelfilegt, er hvort eð er svolítill einbúi í mér, kannski þess vegna sem mér líka svona vel í kitrunni minni. Ég fæ alveg nóga félagslega útrás á kenndiríum um helgar, í skólanum og að ógleymdum körfuboltanum sem við spilum nokkrir félagarnir tvisvar í viku.
laugardagur, janúar 7
Af balli, týndu veski og Hebba Mikið djöfull var gaman í gær, þótt ég hafi verið orðinn heldur framlár undir lokin. Var reyndar frekar framlár fyrr líka. Týndi nefnilega veskinu mínu til skamms tíma.Byrjuðum kvöldið á að kíkja til Hannesar, þar sem við minkuðum heimin heilan helling. Buðum Haffa Dan í partý með okkur úti í Ungverjalandi. Skelltum upp webcam svo hann gæti dáðst að fegurð okkar, hann gerði slíkt hið sama og sýndi okkur á sér skoltinn, og svo var rætt saman í gegnum Skype. Það bættist í hópinn þegar á leið, og Viggó var forviða yfir þessari tækni. Þegar ölvunarstigið var komið upp um allnokkur þerp, hátt í heilan stiga, fórum við svo upp á Smáragötu til Jónu Heiðu þar sem drykkjunni var fram haldið, og enn aukið á ölvunina. Þegar líða tók á þar fjölgaði stelpum í hópnum, ég varð hræddur og tók á það ráð að hella enn meir í mig til að reyna að yfirvinna feimnina og vesældóminn. Það gekk illa. Svo þegar lox var haldið á ballið uppgötvaði ég mér til skelfingar að ég væri búinn að týna veskinu. Snérist ég þá á hæl og rauk til baka í átt til Jónu. Fann hana á leiðinni, og hún var það almennileg að fara með mér til baka til að leita að veskinu. Hún sendi mig reyndar fljótlega til baka aftur þegar hún mundi að hún og Adda hefðu fínkembt íbúðina áður en þær fóru út. Þá voru góð ráð dýr, ég hugsaði tilbaka og eini staðurinn þar sem ég hafði farið úr jakkanum og átt möguleika á að týna veskinu var hjá Hannesi, svo ég hringdi í hann, og fékk hjá honum lyklana og rauk niður á Kirkjubæjarbraut að að leita veskis míns. Þegar þangað var komið eftir afar stranga göngu var veskið hvergi að finna, þá hugsaði ég enn aftur og áttaði mig á því að mér hefði legið svo á að komast á fyllerí að ég hefði rokið út án þess að veskið væri með í för. Rölti mér því heim, náði í veskið og hringdi svo á leigubíl og kom mér upp í Höll passlega til að ná Hebba Gúmm. Hann var snilld, óneitnalega hápunkturinn á annars þolanlegu balli. Jæja sagan búin, þá er ég farinn að skríða eitthvert út í horn að láta renna af mér, og verða þunnur og ræfilslegur.
miðvikudagur, janúar 4
VKB Ég bara varð að setja þessa mynd inn, þó ég sé búinn að tala um þetta merkja-stúss á gamlársdag. Þetta var alveg óstjórnlega gaman. Ekki síst þegar þetta svo lox gékk nær fullkomlega upp á fimmta ári. Enda brutust út mikil fangnaðarlæti eins og sést á myndinni. Ánægjan hreinlega skín úr hverju andliti. Þessi mynd er á myndasvæðinu hans Andra Hugo svo er líka fleiri myndir að finna á myndasvæðinu hans Bogga.
sunnudagur, janúar 1
Þunnur þrettándi, eða nei bíddu ... áramót Ef ég væri jafn ríkur og ég er þunnur núna, þá myndi ég kaupa Egyptaland. Vá maður, þynka er ekki nógu sterkt orð til að lýsa því hvernig mér líður. Held ég hafi sagt þetta áður, en ég er alvarlega að spá í að hætta að drekka. Allavega fram að næstu helgi. Svo sem ekki að furða þó maður sé þunnur, var svo ölvaður á ballinu að það hálfa vær fullmikið. Held ég hafi varla getað talað megnið af ballinu. Var líka búinn að vera fullur ansi lengi. Var orðinn vel mjúkur uppi á fjalli þegar við vorum að ganga frá merkinu. Æðislegt merki, mig langar til þess að giftast því. Ef það er eitthvað að marka kenninguna hjá Bogga um að merkið segi til um gæði komandi árs hjá VKB. Þá er besta ár í sögu ára í vændum.Jæja, ég má ekki vera að þessu lengur. Þarf að fara að skríða upp í rúm að einbeita mér að því að vera þunnur. |
Ég er fæddur í Eyjum 1981
Lesist á eigin ábyrgð Blogg-óði maðurinn
Þetta skoða ég Fréttir
Gamalt og mis gott mars 2004 Þakkir fá blogskins |